เช้าวันที่ 22 พฤษภาคม 2550 เมื่อผมมาถึงห้องอาหารโรงแรมกัสซัน ยังไม่เห็นพวกเรา แต่มองลงไปในสนามกอล์ฟ เห็น 3 หนุ่ม 3 มุม (บุญส่ง,ไพโรจน์,บุญเลิศ) เดินชมธรรมชาติอยู่ ด้านหน้าโรงแรมเห็นพวกเราหลายคนเดินชมทิวทัศน์และถ่ายภาพอยู่ เสร็จจากรับประทานอาหารเช้า เริ่มรายการให้ความรู้ด้วยทีมวิทยากร ศพช. เขต 5 แนะนำกระบวนการจัดการความรู้โดยใช้เกมส์และการสนทนากลุ่มเป็นตัวขับเคลื่อนในเวที เริ่มจากหัดให้รู้จักการบันทึกความรู้ การถ่ายทอดความรู้ การหาความรู้ และการทบทวนความรู้ / การทำงานให้ได้ตามวัตถุประสงค์ พวกเราเริ่มมองเห็นภาพของ K M ชัดขึ้น จนถึงเวลาเที่ยงพวกเรารีบเก็บสัมภาระขึ้นรถ อาหารมื้อกลางวัน วันนี้เป็นอาหารพื้นเมือง ท่านพัฒนาการจังหวัดลำพูน (กาญจนา กุลดิลด) และคณะ กรุณาจัดให้พวกเราที่ร้านดาวลอย ต้นตำหรับอาหารพื้นเมืองของจังหวัดลำพูน ลำแต้ ๆ หลังอาหารกลางวัน พวกเราได้รับความกรุณาจากพัฒนาการอำเภอป่าซาง (อภิญญา โกมลวัฒน์) จัดให้พวกเราดูงานหมู่บ้าน O V C บ้านดอนหลวง อ.ป่าซาง หมู่บ้านผ้าทอ รับฟังบรรยายสรุปเสร็จแล้ว ต่างแยกย้ายกันไปซื้อผ้าทอบ้าง พูดคุยกับชาวบ้านบ้าง ผม หัวโต (อร่าม พุกสุข) และเสี่ยโรจน์ (ไพโรจน์ อรรถอาภา) ทดสอบตีกลองปู่จากับชาวบ้าน พอเหงื่อซึมเรารีบล่ำลาชาวบ้านขึ้นรถเดินทางต่อยังจุดหมายสุดท้ายคืนนี้ที่ดอยแม่สลอง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
รถตู้วิ่งไปตามเนินเขาทั้งที่เป็นเนินสูง และโกรกลึก เหมือนชีวิตที่บางครั้งมีทั้งสุข และบางครั้งมีทุกข์สลับกัน บางครั้งขึ้นสูง บางทีตกต่ำ เราถึงเชียงรายเมื่อเริ่มค่ำ และพบกับฝนตกเมื่อเริ่มแยกเข้าสู่ดอยแม่สลองที่อำเภอแม่จัน บรรยากาศในรถเริ่มเครียด ทั้งหิว ทั้งเสียว (อย่าคิดมาก เพราะทางขึ้นเขาชันและฝนตกจ๊ะ) ต้องใช้วิธีการกระตุ้นให้หัวโต ( อร่าม พุกสุข ) เล่ามุขสนุก ๆ ฟังให้ลืมหิว ลืมเสียว ( แต่ไม่รู้อีกคันแก้ด้วยวิธีใด เพราะผู้สื่อข่าวไม่ได้รายงาน ) 21.30 น. เราจึงถึงที่หมายแม่สลองวิลล่า คุณจำเริญ ชีวินเฉลิมโชติ เจ้าของกรุณาอำนวยความสะดวกเป็นอย่างดี อาหารมื้อเย็น (เมื่อเวลาเกือบ 22 น.) เป็นขาหมู หมั่นโถว ผัดเห็ดหอมสด ไก่ดำตุ๋นยาจีน ปลานิลราดพริก ทั้งหมดปรุงด้วยตำหรับยูนาน หลายคนบอกผมว่า รสชาติอร่อยอย่าบอกใครเชียว (ไม่รู้เพราะหิวจัดด้วยหรือเปล่า) ตกดึกผมใช้สัมพันธภาพส่วนตัวกับคุณจำเริญ ขอไปดูการทำชาที่โรงงานของเขา พวกเรา (ผม /แน่งน้อย/น้ำ/ยุ้ย) เดินเรียบทิวเขาดอยแม่สลองไปโรงงานใบชาจำเริญ ตื่นตาตื่นใจกับกระบวนการทำชา และลิ้มรสจิบน้ำชาอยู่นานพอสมควร อยากอยู่ต่อแต่ร่างกายบอกไม่ไหวเริ่มเพลียจึงล่ำลากลับเข้านอน
รถตู้วิ่งไปตามเนินเขาทั้งที่เป็นเนินสูง และโกรกลึก เหมือนชีวิตที่บางครั้งมีทั้งสุข และบางครั้งมีทุกข์สลับกัน บางครั้งขึ้นสูง บางทีตกต่ำ เราถึงเชียงรายเมื่อเริ่มค่ำ และพบกับฝนตกเมื่อเริ่มแยกเข้าสู่ดอยแม่สลองที่อำเภอแม่จัน บรรยากาศในรถเริ่มเครียด ทั้งหิว ทั้งเสียว (อย่าคิดมาก เพราะทางขึ้นเขาชันและฝนตกจ๊ะ) ต้องใช้วิธีการกระตุ้นให้หัวโต ( อร่าม พุกสุข ) เล่ามุขสนุก ๆ ฟังให้ลืมหิว ลืมเสียว ( แต่ไม่รู้อีกคันแก้ด้วยวิธีใด เพราะผู้สื่อข่าวไม่ได้รายงาน ) 21.30 น. เราจึงถึงที่หมายแม่สลองวิลล่า คุณจำเริญ ชีวินเฉลิมโชติ เจ้าของกรุณาอำนวยความสะดวกเป็นอย่างดี อาหารมื้อเย็น (เมื่อเวลาเกือบ 22 น.) เป็นขาหมู หมั่นโถว ผัดเห็ดหอมสด ไก่ดำตุ๋นยาจีน ปลานิลราดพริก ทั้งหมดปรุงด้วยตำหรับยูนาน หลายคนบอกผมว่า รสชาติอร่อยอย่าบอกใครเชียว (ไม่รู้เพราะหิวจัดด้วยหรือเปล่า) ตกดึกผมใช้สัมพันธภาพส่วนตัวกับคุณจำเริญ ขอไปดูการทำชาที่โรงงานของเขา พวกเรา (ผม /แน่งน้อย/น้ำ/ยุ้ย) เดินเรียบทิวเขาดอยแม่สลองไปโรงงานใบชาจำเริญ ตื่นตาตื่นใจกับกระบวนการทำชา และลิ้มรสจิบน้ำชาอยู่นานพอสมควร อยากอยู่ต่อแต่ร่างกายบอกไม่ไหวเริ่มเพลียจึงล่ำลากลับเข้านอน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น