การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของเครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติ (COPs)
วันที่ 5 กรกฎาคม 2550 ริมฝั่งแม่น้ำปิง อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์ ผมเดินทางถึงเรือนร่มไม้รีสอร์ท แต่เช้า จอดรถยนต์ใต้ร่มไม้ แล้วก้าวเท้าเดินสู่บริเวณส่วนต้อนรับของรีสอร์ท นกเงือก 2 ตัวส่งเสียงร้องอยู่บนต้นไม้ ไกลออกไปเห็นนกยูง 4 ตัว เดินตามกันหาอาหาร ทั้งนกเงือก นกยูง ต่างไม่กลัวคน เชื่องจนกล้าหาอาหารกินใกล้ผู้คน สอบถามพนักงานต้อนรับทราบว่าเจ้าของรีสอร์ท (ท่านวิทยา ผิวผ่อง ผวจ.กำแพงเพชร) เลี้ยงไว้ตั้งแต่เล็ก (มิน่าจึงเชื่องนัก) ไม่นานทีมนักวิชาการ ศพช.เขต 12 และเครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติ (งานหมู่บ้าน “อยู่เย็น เป็นสุข” ต้นแบบ) เดินทางมาถึง เราเริ่มต้นพูดคุยด้วยการชี้แจงวัตถุประสงค์และเป้าหมายการทำงานให้ทีมงานฟัง
แบ่งทีมทำงานเป็นรายจังหวัด โดยนักวิชาการเขตเป็นผู้เอื้ออำนวย ฯ ให้เกิดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในทีมจังหวัด ผมสังเกตเห็นความกระตือรือร้นของผู้ปฏิบัติงานในระดับพื้นที่พยายามสื่อความ เล่าเรื่อง การทำงานของชุมชนด้วยความภาคภูมิใจ ผู้เอื้ออำนวย ฯ ที่เป็นนักวิชาการเขต ฯ พยายามกระตุ้น จดบันทึก และรวบรวมเป็นองค์ความรู้ (หลายคนทำหน้าที่ผู้เอื้อ อย่างแท้จริง เอื้อให้แม้แต่จัดหาน้ำดื่ม อาหารว่างให้ทีมงาน แม่คุณช่างงามจริง ๆ) เวลาผ่านไปจนถึงอาหารมื้อกลางวัน เมื่ออิ่มหนำเสร็จไม่ปล่อยให้เวลาว่าง เราเริ่มกระบวนการจัดเก็บความรู้ และการเผยแพร่ความรู้ โดยให้ดูตัวอย่างการจัดเก็บความรู้ที่นำเผยแพร่ในลักษณะของ V C D เราทานอาหารเย็นวันนั้น (5 ก.ค. 50) ริมฝั่งน้ำปิงอย่างอร่อยเคล้าด้วยบรรยากาศแห่งมิตรภาพและเสียงเพลง ผมทราบภายหลังว่าบางคนอิ่มตอน 01.00 น.วันรุ่งขึ้น
วันที่ 6 กรกฎาคม 2550 เราให้ทีมจังหวัดวางแผนการจัดเก็บความรู้ การบันทึกความรู้และการเผยแพร่ความรู้ โดยทุกทีมกำหนดเป้าหมายร่วมกันว่าองค์ความรู้ในงาน “หมู่บ้านอยู่เย็น เป็นสุข” ต้นแบบ จะต้องเสร็จภายในวันที่ 20 กรกฎาคม 2550 เมื่อเสร็จภารกิจเราต่างแยกย้ายกันกลับที่ตั้ง โดยตั้งความหวังว่าเราจะร่วมกันทำงานตามแผนที่เราวางกันไว้อีกครั้งหนึ่ง และองค์ความรู้ในงานจะสามารถนำเผยแพร่สู่ผู้สนใจได้
วันที่ 5 กรกฎาคม 2550 ริมฝั่งแม่น้ำปิง อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์ ผมเดินทางถึงเรือนร่มไม้รีสอร์ท แต่เช้า จอดรถยนต์ใต้ร่มไม้ แล้วก้าวเท้าเดินสู่บริเวณส่วนต้อนรับของรีสอร์ท นกเงือก 2 ตัวส่งเสียงร้องอยู่บนต้นไม้ ไกลออกไปเห็นนกยูง 4 ตัว เดินตามกันหาอาหาร ทั้งนกเงือก นกยูง ต่างไม่กลัวคน เชื่องจนกล้าหาอาหารกินใกล้ผู้คน สอบถามพนักงานต้อนรับทราบว่าเจ้าของรีสอร์ท (ท่านวิทยา ผิวผ่อง ผวจ.กำแพงเพชร) เลี้ยงไว้ตั้งแต่เล็ก (มิน่าจึงเชื่องนัก) ไม่นานทีมนักวิชาการ ศพช.เขต 12 และเครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติ (งานหมู่บ้าน “อยู่เย็น เป็นสุข” ต้นแบบ) เดินทางมาถึง เราเริ่มต้นพูดคุยด้วยการชี้แจงวัตถุประสงค์และเป้าหมายการทำงานให้ทีมงานฟัง
แบ่งทีมทำงานเป็นรายจังหวัด โดยนักวิชาการเขตเป็นผู้เอื้ออำนวย ฯ ให้เกิดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในทีมจังหวัด ผมสังเกตเห็นความกระตือรือร้นของผู้ปฏิบัติงานในระดับพื้นที่พยายามสื่อความ เล่าเรื่อง การทำงานของชุมชนด้วยความภาคภูมิใจ ผู้เอื้ออำนวย ฯ ที่เป็นนักวิชาการเขต ฯ พยายามกระตุ้น จดบันทึก และรวบรวมเป็นองค์ความรู้ (หลายคนทำหน้าที่ผู้เอื้อ อย่างแท้จริง เอื้อให้แม้แต่จัดหาน้ำดื่ม อาหารว่างให้ทีมงาน แม่คุณช่างงามจริง ๆ) เวลาผ่านไปจนถึงอาหารมื้อกลางวัน เมื่ออิ่มหนำเสร็จไม่ปล่อยให้เวลาว่าง เราเริ่มกระบวนการจัดเก็บความรู้ และการเผยแพร่ความรู้ โดยให้ดูตัวอย่างการจัดเก็บความรู้ที่นำเผยแพร่ในลักษณะของ V C D เราทานอาหารเย็นวันนั้น (5 ก.ค. 50) ริมฝั่งน้ำปิงอย่างอร่อยเคล้าด้วยบรรยากาศแห่งมิตรภาพและเสียงเพลง ผมทราบภายหลังว่าบางคนอิ่มตอน 01.00 น.วันรุ่งขึ้น
วันที่ 6 กรกฎาคม 2550 เราให้ทีมจังหวัดวางแผนการจัดเก็บความรู้ การบันทึกความรู้และการเผยแพร่ความรู้ โดยทุกทีมกำหนดเป้าหมายร่วมกันว่าองค์ความรู้ในงาน “หมู่บ้านอยู่เย็น เป็นสุข” ต้นแบบ จะต้องเสร็จภายในวันที่ 20 กรกฎาคม 2550 เมื่อเสร็จภารกิจเราต่างแยกย้ายกันกลับที่ตั้ง โดยตั้งความหวังว่าเราจะร่วมกันทำงานตามแผนที่เราวางกันไว้อีกครั้งหนึ่ง และองค์ความรู้ในงานจะสามารถนำเผยแพร่สู่ผู้สนใจได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น